Over mij

Ik ben geboren in 1979 en moeder van drie tienerzonen. Mijn middelste zoon heeft een meervoudige beperking. Toen hij zes jaar was, raakte ik geleidelijk uit balans. Ik combineerde verschillende rollen: moeder, partner, vriendin en werknemer, terwijl de zorg voor mijn zoon altijd aanwezig was. Ik stond voortdurend “aan”, was alert en voelde me altijd verantwoordelijk. Langzaam werd het te veel en wist ik niet meer hoe ik alles moest blijven dragen.

De dromen en verwachtingen die ik had voor mijn kind én voor mijn eigen leven, kregen een andere vorm dan ik had gedacht. Dat vroeg om loslaten, aanpassen en telkens opnieuw richting vinden.

Tegelijkertijd was verlies op meerdere manieren aanwezig in mijn leven. Mijn moeder was al op jonge leeftijd overleden en mijn vader kreeg te maken met dementie. Deze opeenstapeling van zorg, verandering en verlies maakte die periode intens en ingrijpend.

In die tijd las ik een artikel van Manu Keirse over levend verlies. De woorden die hij gaf aan dit thema brachten herkenning en erkenning. Het benoemde het verdriet en het onbegrip dat ik al lange tijd voelde, maar niet goed kon plaatsen. Het hielp mij mijn eigen situatie beter te begrijpen en er op een andere manier mee om te gaan.

Het artikel nam mijn verdriet niet weg. Maar het gaf mij iets wat ik daarvoor miste: woorden. En doordat ik woorden kreeg voor wat er in mij speelde, voelde ik me minder alleen. Vanuit die erkenning durfde ik hulp te zoeken. In begeleiding leerde ik stap voor stap hoe ik met dit blijvende verlies kon leven, zonder mezelf steeds kwijt te raken.

Deze ervaringen confronteerden mij met mijn grenzen, maar lieten mij ook zien hoe belangrijk erkenning, mildheid en ruimte voor jezelf zijn. Die erkenning en herkenning gun ik anderen ook, juist omdat zoveel van wat zorgouders meemaken vaak onzichtbaar blijft.

Professional én ervaringsdeskundige

Deze ervaringen vormen een belangrijk fundament onder mijn werk als rouw- en verliesbegeleider. Ze hebben mij niet alleen persoonlijk gevormd, maar geven ook richting aan hoe ik begeleid.

Naast mijn opleiding tot basispsycholoog heb ik mij verder verdiept in rouw en (levend) verlies en volgde ik verschillende cursussen en opleidingen. Als ervaringsdeskundige weet ik hoe rouw en verlies zich in het dagelijks leven kunnen laten voelen. Deze ervaringen, in combinatie met mijn achtergrond als psycholoog en rouw- en verliesbegeleider, vormen de basis van mijn werk.

Ik hecht veel waarde aan een veilige omgeving waarin ruimte is voor alles wat zich aandient. Herkenning, erkenning en vertrouwen staan daarbij centraal. 

Opleidingen en werkervaring

• Post HBO opleiding Omgaan met Verlies bij Land van Rouw.
  
  
• Diverse trainingen en workshops rondom rouw- en verlies bij het Expertise Centrum Omgaan met Verlies:
  • Levend verlies bij ouders met een kind met een beperking
  • Verlies in Beeld
  • Het Rouwende Lichaam
    
    
• Psychologie aan de Radboud Universiteit Nijmegen
  
  
• Bedrijfskunde aan de Radboud Universiteit Nijmegen

Naast mijn werk als rouw- en verliesbegeleider heb ik ruim twintig jaar ervaring in het begeleiden van mensen bij verandering. Als organisatieadviseur hou ik mij bezig met menselijk gedrag: hoe mensen reageren wanneer zekerheden wegvallen en situaties veranderen.

Die manier van kijken neem ik mee in mijn werk als rouw- en verliesbegeleider. Verlies raakt niet alleen het hoofd, maar ook het lichaam, het gedrag en de relaties om iemand heen. Ik heb geleerd om te zien wat zich daar afspeelt, met aandacht voor wat zichtbaar is én voor wat vaak onuitgesproken blijft. Dat helpt mij om mensen te begeleiden op een manier die past bij wie zij zijn.